Still.Ness.
Wednesday, July 16, 2008
Ofiste oturuyorum. Evde oturuyorum. Motorun üzerinde oturuyorum. Herkes herşey duruyor yani veya ben duruyorum herkes ve herşey hareket halinde. Hareketleri kısıtlanmış ve kısırlaştırılmış. Hayalleri baltalanmış ve diğer herşeye benzemiş. Hayal dediğin özgün değil midir oysaki? tek? Benzersiz. Önceden olmayanı oldurmaz mı? Bütün bir kuşağın hayali aynı olabilir mi? "Yıldızları perdeliycek kadar ışık saçan bu nesil aslında kör. Bilgi çağının hakimi bir cahil kitlesi." demişti bir gün. Yoktu artık hayatımda uzaktı ama yine de bu kadar güzel konuşabiliyordu. "Senle bende yukardaki çelişkilerden yanlızca biriyiz belkide. Ama ben seni neye benzetebileciğimi buldum: denizin ortasında açık havada bir gece gökyüzüne..." demişti mektubunu bitirirken. İnanmak istedim ona. Gerçekten de tüm söylediklerine hak vermek. Yapamadım.
edit
No comments:
Post a Comment